Kristiaan Asscheman’s New Media Lab

Twitter, een combinatie tussen instant messenging en bloggen, oftewel microbloggen. Toen ik voor het eerst van dit fenomeen kennis mocht nemen had ik er niet zoveel mee.

Wat interesseert het mij nou wat iemand anders aan het doen is? Om nog maar te spreken over de constante stroom van informatie die over je heen walst als een volgeladen truck met memo’s, herinneringen en andere notities.

De openingstekts van Twitter stuurt je eigenlijk wel een verkeerde richting op: ‘What are you doing now?’. Na wat mensen te hebben uitgenodigd kwamen er steevast reacties als: ‘Achter m’n Imac, duh!’

Tja, op zo’n manier schiet het zijn doel wel een beetje voorbij natuurlijk. Maar drie weken na het opstarten van mijn account begin ik langzaam maar zeker de voordelen en de mogelijke toepassingen er van te zien. Vooral het feit dat je het ook vanaf je mobiel kan doen vergroot de mogelijkheden mijns inziens enorm.

Ik zie het nu al helemaal voor me als ik straks voor NU.nl een festivalverslag schrijf van Pinkpop. Een Twitter-feed geïntegreerd in een hoofdartikel, om zo constant live-updates te doen vanaf locatie.

Heerlijk in het zonnetje (hopelijk) twitteren dat Patrick Watson briljant speelt, dat KT Tunstall weer net zo nep is als voorheen en dat Foo Fighters onovertroffen beukt. Ja, ik vind het wel wat dat Twitter.